2. hər kəsin bildiyi kimi dostluq çətin qazanılan, asand itirilən bir şeydi. bizlərsə bu itirmə mövzusunda artıq ustalaşmış insanlarıq. egolarımızdan ötürü dostlara lazımı dəyəri verə bilmirik. ancaq dostlar bizi bizdən yaxşı tanıyır.
təbii ki bütün günahı özümüzdə axtarmaqda düzgün deyil. bu yazdıqlarım qarşı tərəf üçündə keçərlidir.
bir neçə gün əvvəl rastlaşdığım dostum*, eyni məhəllədə qalmağımıza baxmayaraq 9-cu sinifdən bu yana heç görməmişdim, onu gördüm. oturduq söhbət elədik biraz. dəyişilməmisən dedi, xasiyyətində necə var elə qalıbdı. o dostum* məni məndən daha yaxşı tanıyırmış sən demə. bunu gecdə olsa başa düşdüm.biraz qəribə hiss elətdirdi mənə və nə üçün dostluğumuzun bittiyini xatırlamağa çalışdım. cavab açıq aşkar ortada idi: egoist biri olduğum üçün dostluğumuz bitmişdi. biraz daha onunla bağlı xatirələri xatırladım. heç vaxt onun fikirlərinə hörmətlə yanaşmazdım. hər zaman birinci olduğumu düşünərdim. ama o dostum mənim kimi deyildi. mənim üçün bir çox şey etmişdi vaxtı ilə.
uzun sözün qısası dostlarla görüşüb danışmaq yaxşı hiss elətdirir.